23 april - De Bult in Leiden. Nou met deze hitte was de Bult een Alp geworden. In een zinderende hitte van boven de 25 graden reden twee nieuwelingen zich in, Dillian (met keelpijn en lichte hoofdpijn) en Sem.
Drie nieuwelingen deden mee met een klassieker en de overigen vierden het paasweekend. Geef ze eens ongelijk met dit weer.
 
Catagorie 7 was volop aan het koersen en de moeder van Dillian nam zich voor een veilig en schaduwrijkplekje op te zoeken. Net op het moment dat ze onder een boom de sfeer aan het inademen was vlogen er twee renners over de kop en belanden voor haar voeten. Het scheelde een haartje. De flessen water moesten zoveel mogelijk van te voren worden ingenomen, want je  mocht geen nieuwe bidons aannemen tijdens de koers. Inrijden op het parcours kon ook niet want er was geen gelegenheid het te verkennen.
Na de materiaalcontrole, de loting om te mogen starten. Dillian wachtte vol spanning want weer als laatste te worden opgeroepen kan niet twee keer achter elkaar gebeuren? Toch wel, net als in Soest vorige week werd hij als allerlaatst opgeroepen en schudde met zijn hoofd hoe dat nu gebeuren kon.

Het startschot. Als een razende gingen de 40 renners er vandoor. In de 2e bocht vlogen 2 of 3 renners de berm in en gingen een stukje veldrijden. En ja, een van hen was Dillian. Alles zat tegen en het verloop zag er slecht uit. Zijn vader vreesde het ergste en zag hem al in gedachte met een behoorlijke achterstand voorbijkomen. Maar nee, op de helling die vergelijkbaar is met de helling in Nieuwegein, steil oploopt met een haarspeldbochtje erin, had Dillian met een enorme spurt zijn achterstand goedgemaakt. Hij volgde en bleef volgen.

Het ging hard. Ondanks dat veel kanshebbers in de klassieker meededen was het deelnemersveld van veel 2e jaars nieuwelingen sterk. En buiten dat was het een zware krachtsinspanning om 32 keer de alp op te kruipen. Er was een valpartij door een overstekende eend. Die kwam uit de naastgelegen sloot aangewaggeld en 4 renners die dat beest probeerde te omzeilen belandde vervolgens op de plek waar de eend behoorde te zijn, in de sloot! Dillian zag ze op vier manieren kopje onder gaan met fiets en al en zei dat dat niet misstaan had in een schoonspringwedstrijd in het zwembad. Vier druipnatte en modderige renners moesten de wedstrijd staken, maar gelukkig was er geen letsel.
 
Sem reed sterk mee net als in Soest. Probeerde voorin te zitten, terwijl Dillian achteraan op het vinketouw de gaatjes dichtreed van renners die niet meer konden volgen.
Kruip naar voren! Blijf drinken! was er te horen aan de zijde van zijn ouders, maar het leek wel alsof hij dacht: "Hier zit ik veilig, en het gaat best zo." En dat klopte. Hij reed "gewoon mee" met het peloton, of het nu versnelde, sprintte voor het puntenklassement of een strak tempo voerde, ze kregen Dillian er niet af. Het doel van Dillian was dit jaar nationale wedstrijden te kunnen bijhouden en dat is gelukt. Hij eindigde als 22e in het peloton en is voor het eerst in zijn wielercarriere er niet afgereden tijdens een nationale wedstrijd. Doel geslaagd, op naar een volgend doel. Uitslag rijden? Klassiekers? Dat laten we over aan Paul Bijkerk, trainingsbegeleider, die een uitgestippeld plan voor de nieuwelingen heeft gemaakt en dat laat resultaten zien.
Sem zijn ketting vloog eraf op de helling en kwam op achterstand. Materiaalpech was goed voor een ronde vergoeding en hij sloot weer aan. Zijn vader zei tegen Sem dat hij niet meer naar het kleine blad mocht schakelen. Sem sloot aan maar moest helaas weer lossen. Waarschijnlijk was de fiets niet in orde want ook Sem had net als in Soest het peloton bij kunnen houden. Helling op met groot blad? Probeer maar eens met een brakke fiets te rijden. Werkt niet, zowel lichamelijk als geestelijk. Sem werd 27e met een paar rondes achterstand. Volgende keer beter.
 
Uw correspondent ter plekke, Andre Brandse
Mylaps.com
Wielerland
Bekijk de andere foto's op www.fotokoos.info.